Loading images...

Zuid Afrika 2011

Lesotho Malealea

In Clarens stoppen we om wat inkopen te doen; water,wijn en bier. En nog geld halen voor enkele dagen, in Lesotho zijn er geen bancontacten in elk dorp hé. In Ladybrand vlak voor de grens tanken we nog eens goed vol, en dan op naar de grens.

Lesotho is een landje zo groot als België, maar in Lesotho wonen 2 miljoen inwoners, in België zijn dat er 11 miljoen.
We nemen de grensovergang in Maseru. We stappen uit voor de nodige stempeltjes te halen. Aan de ingang van het gebouwtje zitten twee meisjes die briefjes uitdelen. We moeten ieder zo’n briefje invullen. Het ene meisje vraagt of ze men ring krijgt? “Nee” zeg ik haar, “ ik heb hem gekregen van een vriend.” “En wanneer krijg ik die van mij dan?”vraagt ze me.

De grenspost zijn we redelijk snel over, dat viel allemaal goed mee. Nu nog 30 rand (3,1 €) betalen (roadtax) en dan richting Mafeteng. Als we dat hier allemaal maar vinden… De weg is redelijk goed, wel wat potholes, en de richting is af en toe aangegeven. We hadden erger verwacht! Vanaf Motsekuoa is de Malealea Lodge aangegeven. We rijden op een onverharde weg. De landschappen zijn supermooi! We kijken onze ogen uit. We rijden door kleine dorpjes, kinderen roepen ons na : “give”, “sweet”! Hier dus ook al! Deze supermooie omgeving noemen ze de “Gate of Paradise”.

In de late namiddag komen we aan bij de lodge. Deze keer hebben we een rondavel als kamer. Van 5 uur tot 10 uur is er elektriciteit voor de rest niet.

We gaan in een winkeltje wat verderop sigaretten kopen. Kinderen vragen of ze onze gids mogen zijn.

S’avonds treedt er in de lodge een koor op en daarna nog een stevig bandje met leuke muziek. De jongens spelen op zelfgemaakte muziekinstrumenten.

Enkele andere jongens dansen op de muziek, we krijgen al goesting om mee te doen. Echt wel de moeite!

Het begint weer fris te worden, we zitten hier ook in de bergen. Overdag zonnig en warm, eens de zon weg is wordt het koud.

Daarna schuiven we aan voor ons dinner. Een grote eetzaal met tafels tegen elkaar. Er wordt het één en ander op ons bord geschept; mielies (witte maisbrij), spinach, heel lekkere spinazie, T-bone steak van de bbq, en roast potatoes. We gaan aan een tafel zitten en genieten van het lekkere eten. We zitten samen aan de tafel met een jong hollands koppeltje en een zuidafrikaan met zijn zoon. We praten allen honderduit, engels, nederlands, afrikaans ondereen en iedereen verstaat elkaar. We krijgen nog een dessertje, cake met vanillepap. Dan wordt het tijd om naar onze rondavel te gaan. Uit de kraan van de douche komt roestbruin water… Om 10 uur valt de elektriciteit uit. Slaapwel!

Vroeg wakker natuurlijk!

Eerst een ontbijt in de lodge; toast, sunny side up (spiegelei), yoghurt, fruit.

Rond 9 uur zijn we al op weg met onze “mini” 4X4. We gaan een scenic drive doen, volgens het foldertje 2 uur, 20 km. Dat zal bij ons natuurlijk langer duren. Regelmatig stoppen we om van het uitzicht te genieten. Onderweg zien we kleine dorpjes, een aantal hutten bij elkaar. Mensen, kindjes roepen ons na. Taxibusjes rijden ook hier. We laten er drie voorbij steken. Ze zitten volgepropt en als het busje voorbij rijdt zingen en fluiten de mensen ons na. Wat later komen we geen busjes of autos meer tegen. Af en toe iemand te paard of te voet, met een paar schapen. Het is een wondermooie route, het lijkt wel een poster, wat een mooi landje! Soms is het echt wel ruw rijden. 2 dagen ervoor heeft het hard geregend en de zandwegen zijn in modderwegen veranderd met diepe putten. Soms denk ik dit lukt niet meer, maar Wim ziet het allemaal goed zitten, dus ik vertrouw op hem.

We keren terug en ondertussen is het heel warm geworden. We doen dezelfde weg terug en de modderpoelen zijn al aan het opdrogen. Als de zon erdoor komt, brandt ze fel! Oppassen dus met ons bleke velletje. Volgens  de folder een 2 uur durende drive, voor ons met de nodige stoppen, 4 uur en half! We zijn hier om te genieten. Na de middag doen we een “village walk”, een gids ( lokale jongen) gaat mee om de nodige uitleg te geven over het leven van de basotho. Zo verdienen deze jongens toch ook nog iets. We gaan naar een bar, waar ze hun bier zelf brouwen. We proeven maar echt lekker is het niet. We nemen een paar foto’s en ik krijg ook al een huwelijksaanzoek… We lopen verder door het dorpje. Mensen verkopen “handicrafts”, zelfgemaakte souveniertjes. Je kunt ze het ook niet kwalijk nemen, ze hebben niets.

We hebben ook wat kinderkleding bij vanuit België. Normaal doen we dit nooit, maar iemand vroeg om ze mee te nemen. In Malealea is ook een Development center en we geven ze daar af. Zij zullen ervoor zorgen dat de kleding goed terecht komt . Wij willen geen “rijke blanke die uitdeelt aan de arme zwarten” zijn. Uiteindelijk kennen wij de situatie van een land niet. De mensen van het Development center zullen ook wel beter weten wie het hardst nodig heeft. We hebben al geleerd van nooit aan kinderen zomaar te geven. We hebben ook een hoop pennen en potloden bij die we schenken aan scholen.

Eerst een glaasje wijn in de bar en dan naar de dinning room. Er is bijna geen volk meer, we zitten er nog met 7 terwijl gisteren het hier bomvol was (+- 80 mensen). We krijgen weer lekker eten voorgeschoteld; lambstew, butternut (mijn favoriet!), groen boontjes, rijst en als dessert bananencake met vanillepudding. We kruipen weer vroeg onder de wol, letterlijk en figuurlijk want s’avonds wordt het hier heel koud, terwijl overdag het heel heet kan zijn!

Sotho sound “bush technology”

Booking.com Booking.com